woensdag 16 mei 2018

Zin om te koersen in Baskenland

Na een mooi voorjaar, is het inmiddels alweer een aantal weken geleden dat ik mijn laatste koers reed. Donderdag mogen we weer en daar kijk ik absoluut naar uit. Dan rijden we de Spaanse eendaagse wedstrijd Durango-Durango. Een mooi opwarmertje, dat wat minder rood omcirkelt staat in mijn agenda dan de wedstrijd die zaterdag begint, de vierdaagse Baskische etappekoers Emakumeen Bira.

Die koers, eigenlijk de Ronde van het Baskenland, is een ronde die mij altijd best wel goed ligt, met wat korte venijnige klimmen. Ik rij daar ook altijd vrij goed, maar heb hem nog nooit weten te winnen. Het is daarbij een koers die ik heel graag doe, omdat het in een wielergekke regio is. Ik heb wel wat met de Baskische mensen. Ik vind ze onwijs aardig en ze zijn heel enthousiast. Daarbij is het een heel mooie regio om in te koersen.

Vorig jaar wist ik Durango-Durango te winnen, nadat ik ziek was geweest op trainingskamp. Maar het niveau gaat dit jaar in zowel die koers als de Bira wel hoger zijn, omdat de Bira nu een World Tour wedstrijd is. Er zijn nu meer ploegen die ervoor gekozen hebben om hier te rijden. Zo komt onder meer Boels-Dolmans met een goed team aan de start en ook Canyon-Sram is hier met een team. Waar die eerder kozen voor de Ronde van Californië, blijven ze nu hier. Ik denk dus dat het een heel mooie koers gaat worden en ik kijk ernaar uit.

“Na de Bira ga ik nog op hoogtestage om de laatste puntjes op de i te zetten”

In de Emakumeen Bira zit ook een mooie tijdrit van 26 kilometer op de tweede dag. En in de vierde dag zit echt een lastige slotklim van een aantal kilometers aan tien procent stijgingspercentage. Dat kan dus wel interessant worden. Wij zijn met Mitchelton-Scott daarbij met een sterk team. Met Amanda Spratt, Georgia Williams en mijzelf hebben we denk ik een mooi blok, waar wij alle drie ons voorbereiden op de Giro en daar goed willen zijn. Ik denk dat ik hier nog niet in topvorm aan de start sta. Na de Bira ga ik nog op hoogtestage om de laatste puntjes op de i te zetten, maar ik kijk wel echt uit naar deze ronde.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Voorafgaand aan deze koersen, zijn we op trainingskamp geweest met de ploeg, nadat ik daarvoor zelf twee weken rust had gehad. We zaten in de provincie Valencia, tussen de stad Valencia en Calpe in, in een super mooi resort. Het team gaat traditiegetrouw in mei op trainingskamp, om een streep onder het voorjaar te zetten en te kijken wat de komende doelen zijn. Even terugkijken en evalueren dus, maar het is ook gewoon goed om even samen te zijn en goed hard te trainen.

Dat hard trainen is ook goed gelukt. Zo hebben we op de ploegentijdrit getraind en hebben we voor Jolien onze lead-out geoefend. Dat was echt mooi om te doen. Ook deden we echt vier stevige ploegentijdrittrainingen. Die deden we met het oog op de wereldkampioenschappen en de Giro, waar een ploegentijdrit in zit. En ook in de Ronde van Noorwegen, maar dat is iets minder van belang, en in Zweden rijden we nog een ploegentijdrit. Het was goed om die trainingen te doen, waarbij we ook op het materiaal reden waar we ook echt die wedstrijden mee gaan rijden.

“Al met al was het een super nuttig trainingskamp”

Voor de rest hebben we testen gedaan. De bewegingswetenschapper die aan de ploeg verbonden is, Paolo Menaspà, was ook mee. Daar werkt het team al heel lang mee samen en hij heeft testen gedaan bij ons bergop. En dinsdag hebben we nog een goede training gedaan met daaltechnieken. Al met al was het een super nuttig trainingskamp, alleen al op de fiets.

Want het was ook zeker niet alleen maar fietsen dat we deden. Zo hebben we ook meetings gehad, onder andere over de doelen die we in december hadden gesteld en hoe we daarop terugkijken, maar ook over hoe we er nu voor staan, hoe we het doen als ploeg en wat onze komende doelen zijn. Wat zijn onze krachten en wat onze mindere punten, waar we nog aan moeten werken. Daar hebben we naar gekeken. Plus dat we vooruit hebben gekeken naar komende wedstrijden, zoals de Giro en de Women’s Tour.

Extra mooi was dat we ook echt met zijn allen waren. Lucy Kennedy, die zwaar ten val kwam in de AGR en waar het gelukkig weer heel goed mee gaat, was er bijvoorbeeld ook en zat hier alweer op de roller. We hopen dat zij er in de Giro gewoon bij gaat zijn.

Annemiek

Gepost door: Aschwin Kruders op woensdag 16 mei 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwste berichten

zondag 18 oktober 2020

Aanval loont niet in Ronde van Vlaanderen

vrijdag 16 oktober 2020

Trainingen op Sardinië als basis voor de Hoogmis

© Annemiek van Vleuten