zaterdag 4 april 2015

Vooruitkijken naar de Hoogmis

De Ronde van Vlaanderen, de Hoogmis. Zondag staat hij zowel voor de vrouwen als de mannen weer op het programma. Vier jaar nadat ze met de zege aan de haal ging in de Belgische topklassieker, hoopt Annemiek natuurlijk weer op succes. Wat verwacht ze er zelf van? “In ieder geval dat wij niet tot de sterkste ploegen behoren”, zo zegt ze. “Dat zijn Rabo, Boels en in iets mindere mate toch zeker ook Wiggle-Honda. Naar die ploegen zal gekeken worden. Ik voel me zelf goed dit voorjaar en ben benieuwd waar het me zondag gaat brengen.”

Het hebben van parcourskennis is in wedstrijden als de Ronde van Vlaanderen zeker belangrijk. “En het voordeel is dat ik het parcours ondertussen bijna kan dromen! Positionering is in Vlaanderen ook super belangrijk. Ik merk dat ik vooral aan het einde van de koers nog relatief fris ben, heel goed herstel en veel inhoud heb gekregen. Voor mij is een slijtageslag ook altijd in mijn voordeel en dat is wat ik ook altijd in mijn achterhoofd probeer te houden. Ik zeg tegen mezelf, als ik in het begin aan het afzien ben op een keistrook of klim; ‘dit is uiteindelijk in mijn voordeel’.”

Wat maakt de Ronde van Vlaanderen lastig?
“Iedereen wil van voren zitten bij de kasseistroken en smalle klimmetjes en dat maakt de koers nerveus. Zeker in het begin van de koers als alles nog bij elkaar is, je allerlei valpartijen aan het ontwijken bent. Dan gaat regelmatig door me heen; ‘waarom keek ik nou ook al weer zo uit naar deze wedstrijd?’ Ik hou van deze koers, maar in het begin haat ik deze wedstrijd en dan vooral het nerveuze gedoe. Dat wordt gelukkig beter als er gekoerst wordt en het peloton uitdunt naarmate de koers vordert. Dan wordt het pas leuk en een tactisch spel!”

Juist in Vlaanderens Mooiste gaat het vaak om bepaalde momenten in de koers. “Het is altijd een kunst om op het juiste moment van voren te zitten, maar ook niet teveel energie hieraan te verliezen. Eigenlijk wil je maar één keer door de wind naar voren hoeven te rijden, om zo laat mogelijk naar voren te komen en precies op het juiste moment van voren te zitten als de klim of keistrook begint. En niet tien kilometer van te voren al beginnen met naar voren schuiven en weer naar achteren belanden, etcetera. Dat is allemaal verloren energie. Als renner ben je allemaal nerveus of je wel op het juiste moment van voren zit. Het is een nachtmerrie om met je goede benen van achteren te zitten en opgehouden te worden door een valpartij of door minder sterke rensters, en dat ze ondertussen van voren wegrijden. En dat je het niet eens ziet gebeuren.”

Wat maakt Vlaanderen mooi?
“Het publiek! De ambiance! Als je bij het tekenen op het podium staat in Oudenaarde en voorgesteld wordt als oud-winnares. Maar ook de slijtageslag van alle kasseien en klimmen bij elkaar, 145 kilometer lang: alleen sterke rensters kunnen Vlaanderen zondag winnen. Het tactisch spel maakt de koers ook mooi en daarbij is het speciaal een koers te rijden met zo’n grote historie en met de mannen op dezelfde dag op grotendeels hetzelfde parcours. Ik kan nog wel even doorgaan met wat Vlaanderen speciaal maakt!”

Volg de koers!
Wil jij de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen ook volgen? Dat kan op een aantal manieren. Zo zal er door Nieuwsblad.be een geschreven verslag worden gedaan met updates uit zowel de vrouwen- als de mannenwedstrijd. Maar omdat daar de nadruk waarschijnlijk nadrukkelijk op de mannenkoers wordt gelet, is het wellicht verstandiger om één van de twitterende mechaniekers uit het vrouwenpeloton te volgen. Bij Richie Steege van Boels-Dolmans kun je de koers van het begin tot het einde volgen. En voor alle informatie ga je natuurlijk naar de site van de Ronde van Vlaanderen! Het complete parcours, inclusief informatie over de beklimmingen, zie je via deze link.

Gepost door: Annemiek op zaterdag 4 april 2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwste berichten

zondag 18 oktober 2020

Aanval loont niet in Ronde van Vlaanderen

vrijdag 16 oktober 2020

Trainingen op Sardinië als basis voor de Hoogmis

© Annemiek van Vleuten