zaterdag 13 september 2014

Van DSB Bank naar Rabobank in zes jaar: Terugblik!

In de afgelopen zes jaar heb ik een heel mooie tijd gehad als ploeggenoot van Marianne Vos. Het begon einde 2008 toen ik opeens zonder ploeg zat en heel zenuwachtig Marianne Vos opbelde (en via-via haar telefoonnummer had gevraagd), om te vragen of er misschien nog een plekje bij haar in het DSB team was. Ik was in de veronderstelling dat zij me totaal niet kende en belde vooral op met het idee: “Wie niet waagt…wie niet wint!”. Het tegendeel bleek waar te zijn, ik was haar wel opgevallen; ‘goed dat je belt’. Er was nog een plek over in haar DSB team voor 2009. Als topsporter moet je soms proactief zijn! Ik ben er nog altijd van overtuigd dat als ik haar toen niet had gebeld, ik nooit zo snel progressie had kunnen boeken. Arthur van Dongen werd daar ploegleider en van hem heb ik op het gebied van professionalisering en tactiek ontzettend veel geleerd.

Ik leek niet meer weg te denken als ploeggenoot van Marianne in de vijf jaar die daarop volgden. Na DSB Bank (2009) werd het Nederland Bloeit met Jeroen Blijlevens (2010 en 2011) en daarna Rabobank van 2012 tot heden, met vanaf 2013 Koos Moerenhout als ploegleider.

Vertrouwen
Zeer regelmatig heb ik moeten horen dat ik niet voor mezelf kan rijden en “altijd voor Marianne moet rijden”. Ik werd en word daar wel eens moe van, om steeds maar weer uit te leggen dat we zo binnen mijn team helemaal niet koersen. Natuurlijk heb ik me soms weggecijferd voor Marianne en andere ploeggenoten, maar dit was eigenlijk vooral in situaties waarin ik zelf niet kon winnen. Bijvoorbeeld massasprints, etappekoersen als de Giro of bergetappes. In de afgelopen zes jaar is het in mijn ploeg zelden voorgekomen dat we met Marianne als absolute kopvrouw van start gingen. Er lagen altijd kansen en op de momenten dat ik echt goed was heb ik die kansen met beide handen aangegrepen. Jeroen Blijlevens was op tactisch gebied heel sterk in het creëren van kansen voor de hele ploeg.

Eén van de bijzondere momenten in mijn ploeg die ik me kan herinneren is aan het einde van een voor mij heel succesvolle seizoen 2010. Ik had een gesprek met mijn toenmalige ploegleider Jeroen Blijlevens en Marianne over mijn doelen voor 2011. Zij hadden vooraf samen bedacht wat mijn doel moest zijn voor 2011: het winnen van de wereldbeker en daar stonden ze allebei helemaal achter. Het zou veel waardevoller zijn als ik de wereldbeker zou winnen. Voor mij als persoon, maar ook om te laten zien dat het vrouwenwielrennen meer is dan Marianne Vos alleen, was hun mening! Marianne zou zich bovendien zo op andere doelen kunnen focussen, zoals o.a. het winnen van de Giro.

Tot die tijd had ik nog nooit een individuele wereldbekerwedstrijd gewonnen, dus voor mij klonk dit absoluut niet als een reëel doel. Zij waren er echter zo overtuigd dat ik dat moest kunnen doen en vanaf de winst in de Ronde van Vlaanderen ging ik er ook vol voor. Het vertrouwen van Jeroen en Marianne vond ik heel bijzonder en dat ik uiteindelijk hun vertrouwen ook waarmaakt, maakte het natuurlijk helemaal fantastisch.

Bijzondere jaren
De jaren van Nederland Bloeit (2010 en 2011) heb ik als team heel bijzonder ervaren. Niet alleen omdat die voor mij succesvol waren, maar ook omdat we in die twee jaar als team zo enorm het beste in elkaar naar boven haalden. Jeroen Blijlevens heeft daar ook zeker aan toe bijgedragen. In de Tour de l’Aude van 2010 werden Marianne (had toen last van haar longen), Loes, Liesbet en ik iedere dag bergop gelost, maar we bleven altijd samen, formeerden weer en reden zo zelfs een keer een achterstand van drie minuten dicht om vervolgens gelijk aan te vallen en in de kopgroep te belandden! Loes, Liesbet en ik stegen hier boven onszelf uit door elke dag als team erin te vliegen. In diezelfde Tour de l’Aude bleven Liesbet, Loes en ik zelfs een keer samen met Emma Johansson als enige over in de kopgroep: 3 op 4!

Een ander mooi voorbeeld is de Ronde van Drenthe in 2010. Loes en ik zaten mee in de kopgroep. Daarachter werd gekeken naar Marianne, wanneer zij opdracht zou geven om het dicht te rijden. Maar Marianne en Jeroen hadden vertrouwen dat we het af konden maken en deden niets. Loes reed in de finale alleen weg en soleerde naar de winst, wat enorm verdiend was voor haar, een renster waar ik ontzettend veel waardering voor heb door haar inzet en inzicht. Ik won daarachter de sprint van de groep en het was fantastisch om het als 1 en 2 af te maken.

Rabobank
In mijn eerste jaren bij professionele ploegen was het elk jaar weer spannend of het budget rond zou komen voor het volgende seizoen. Toen in 2012 Rabobank hoofdsponsor werd zorgde dat voor heel veel rust en een enorme progressie qua professionaliteit en materiaal. We profiteerden van de al aanwezige organisatie, kennis en infrastructuur die er was bij de Rabobank. Ook de luxe dat we wisten dat aan het einde van het seizoen de ploeg het jaar erop gewoon doorging gaf enorm veel rust en het zorgde ervoor dat ik elk jaar weer doelen kon stellen omdat ik wist waar ik in het volgende jaar aan toe was. De kern van de meiden bleef wel behouden en de nieuwe aanwinsten pasten er ieder jaar weer heel goed bij, zodat ik alleen maar teams heb gehad waar ik ontzettend leuke tijd mee heb gehad en mooie prestaties als team mee heb behaald.

Ook qua begeleiding zorgde Rabobank voor meer professionaliteit. Het hebben van twee vaste verzorgers (Gerard Spierings en John van den Broek) en vaste mechanieker Sem Versteeg was ook een luxe. Deze mannen zijn echt alledrie toppers in hun vak! Na het eerste jaar Rabobank werd Jeroen vervangen door Koos Moerenhout als ploegleider. Zeker qua geloof in ons en voorbereiding op de ploegentijdrit is Koos heel ervaren. Ik hoop van harte dat deze inzet ons op het WK heel ver gaat brengen tijdens de ploegentijdrit op 21 september!

Nu gaat het een sprong in het diepe worden, maar ik heb er enorm veel zin in de nieuwe uitdaging. Ik hoop dat het mij prikkelt om nog weer een stap te kunnen zetten volgend jaar!

Gepost door: Annemiek op zaterdag 13 september 2014

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwste berichten

zondag 18 oktober 2020

Aanval loont niet in Ronde van Vlaanderen

vrijdag 16 oktober 2020

Trainingen op Sardinië als basis voor de Hoogmis

© Annemiek van Vleuten