zaterdag 4 augustus 2012

Terug uit Londen: geweldige ervaring!

Het was geweldig in Londen, met als hoogtepunt uiteraard de gouden medaille van Marianne! Marianne was die dag echt ontzettend goed, maar het was geweldig dat Loes, Ellen en ik ook een bijdrage aan hebben kunnen leveren aan haar gouden medaille.

Zelf haalde ik lang mijn normale niveau niet en zat daardoor niet goed in de wedstrijd. Normaal gesproken kan ik veel meer mee met aanvallen. Het ging bij mij mis tijdens de wedstrijd. Bij het ontbijt ging het allemaal nog goed en met gezonde wedstrijdspanning stond ik aan de start. We hadden er alle vier zin in! Echter al in het eerste uur van de wedstrijd kreeg ik last van mijn maag. Mijn voeding werd niet opgenomen en bleef maar in mijn maag zitten. Dit zorgde ervoor dat ik halverwege de wedstrijd al behoorlijk leeg was. Ik had hier op het NK ook last van, dus voor de toekomst zeker iets waar ik wat aan moet gaan doen om dit te voorkomen.

Natuurlijk is het ontzettend zonde als je op de wedstrijd van het jaar niet zo goed bent als je zou willen zijn. Dan is het wel ontzettend mooi dat je wel samen met je team een bijdrage hebt kunnen leveren aan die gouden medaille van Marianne. Loes en Ellen maakten de wedstrijd mooi zwaar met hun aanvallen. Toen Marianne weg was, had ik een “mooie” taak in het verstoren van de samenwerking in de achtervolgende groep.

De ontlading na afloop van de wedstrijd was bij mij dan ook wel groot, na zo lang naar de Spelen te hebben toegeleefd en via zo’n turbulente weg er naar toe! Na de finish begon het genieten: o.a. van de aanwezigheid van Willem-Alexander en Maxima direct na de finish, het zingen van het Wilhelmus met mijn teamies Loes en Ellen (enigzins uit de maat en uit de toon, maar wel uit volle borst! :-)) en daarna het napraten met mijn moeder en zus die op de tribune zaten en vanaf daar de wedstrijd hadden gevolgd.

Terug in het olympisch dorp werden we aan alle kanten gefeliciteerd. Heel erg leuk om te merken hoe alle sporters onze wedstrijd voor de tv met spanning hadden gevolgd! Daarna was het snel door naar de uitzending van Londen Late Night. We hadden nog precies 5 minuten voordat de uitzending begon. Tot mijn verbazing stonden mijn vrienden en (oud)huisgenoten me op te wachten toen ik uit de auto stapte. In het Holland Heineken Huis na de uitzending heb ik samen met hen de dag afgesloten. Zij hadden de hele dag op het oranje wielerplein gestaan en hadden het enorm naar hun zin gehad daar (en met hun gezang en spandoeken RTL4 en SBS gehaald :-)). Mijn moeder en zus waren er ook bij in het Holland Heineken Huis: geweldig!

Maandag zijn we met ons team naar een wedstrijd van de hockeymannen gaan kijken en met hen in de bus mee terug gereden. Juist die integratie van sporten en inspiratie van elkaar door het halen van medailles maakt de spelen een geweldig evenement. Veel Nederlandse sporters zitten gezamenlijk in het zelfde appartement tegelijkertijd de finales te kijken.

Helaas moest ik de Spelen eerder verlaten dan gepland, omdat de wond van mijn sleutelbeen breuk er na de wedstrijd minder goed uit zag. Ik ben daarvoor dinsdag 31 juli teruggevlogen naar Nederland om de chirurg die mij geopereerd heeft (Ger van Olden) naar mijn wond te laten kijken. Normaal gesproken moet je wat rustiger opbouwen na zo’n sleutelbeenbreuk om de wond te laten genezen. Ik merk dan ook nu de Spelen achter de rug zijn, dat de gebeurtenissen van de afgelopen tijd er wel in hebben gehakt. Het was een ‘rollercoaster’periode met binnen vijf weken van Nederlands Kampioen, naar val tijdens de Giro, drie dagen doorkoersen in de Giro met sleutelbeenbreuk, operatie vijf dagen na de val en vervolgens weer binnen drie dagen op dagen op de fiets om zo snel mogelijk de grenzen op te zoeken in de trainingen om toch top aan de start in Londen te kunnen staan. Maar…ik had het absoluut voor geen GOUD willen missen!

Gepost door: Annemiek op zaterdag 4 augustus 2012

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwste berichten

zondag 18 oktober 2020

Aanval loont niet in Ronde van Vlaanderen

vrijdag 16 oktober 2020

Trainingen op Sardiniƫ als basis voor de Hoogmis

© Annemiek van Vleuten