zaterdag 28 augustus 2021

Genieten, tot rust komen en weer koersen

Augustus loopt op zijn einde en daarmee staat mijn volgende wedstrijd voor de deur. Vanaf donderdag neem ik deel aan de vierdaagse Challenge by La Vuelta. Een korte onderbreking van mijn verblijf in Italië, waar ik na de Ladies Tour of Norway naartoe ben gegaan en tussen de Vuelta en de EK in Trentino ook weer terugkeer. Het is een trainingskamp, maar het voelt toch ook wel een beetje als ontspanning. Zeker na de stress die er toch ook wel kwam kijken bij de Spelen in Tokio.

Want laat ik eerst nog eens terugkijken op mijn terugkomst uit Tokio. In de anderhalve week nadat ik in Nederland aankwam, heb ik vol de tijd genomen om te genieten van de gouden medaille. Ik vond het vooral belangrijk dat ik bij vrienden en familie, die ik een tijd niet had gezien, langs kon gaan. Om bij anderen te eten, uit eten te gaan, na te praten op de fiets of Kolonisten te spelen. Het was allemaal erg leuk. En daar hoorde de Clasica San Sebastian voor mij ook bij. Dat was koersen zonder druk. Ik had zin om daar te rijden en mijn medailles met mijn ploeg te delen.

Eigenlijk was alles na Tokio een bonus. Want waar ik vrij onbevangen naar Tokio ging, was ik daar toch ook wel best angstig en minder relaxed. Het werd al snel duidelijk dat ook gevaccineerden positief konden testen en ook in ons fietshotel waren positieve gevallen. Dat deed toch wel wat met mee. Dat merkte ik juist ook toen ik thuiskwam. In nachtmerries testte ik positief. Daar kwam de spanning er dus wel uit. Dan werd ik wakker en dacht ik dat ik nog naar Tokio moest, maar dan keek ik naast me en lagen de medailles op het nachtkastje. Dat gaf dan wel weer een ontspannen gevoel.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Dat ontspannen kan ik hier in Italië ook erg goed. In de bergen ben ik lekker tot mezelf kunnen komen. Het was ook fijn om daarbij weer simpel te leven; eten, trainen en slapen. Ik geniet in de bergen. Na anderhalve week waren de festiviteiten ook mooi geweest. Ik ben onder meer, met alle medaillewinnaars, nog bij de koning en koningin op bezoek geweest en ook de huldiging in Scheveningen was erg leuk. Maar ik ben ook coureur en in goede vorm. Dat wil ik niet weggooien. Het is daarbij leuk om weer met team te rijden, zoals in Noorwegen. Ik keek er naar uit om weer te koersen.

“Omdat de Vuelta de enige wedstrijd op de kalender is die me nog wat meer ligt, heb ik die in overleg met Movistar toegevoegd”

Mijn eerste wedstrijd wordt nu dus de Challenge by La Vuelta. Ik heb op de kalender gekeken naar wat er nog wel was en omdat dat de enige wedstrijd is die me nog wat meer ligt, heb ik die in overleg met Movistar toegevoegd. Het is wel jammer om de Simac Ladies Tour, een koers in eigen land over te slaan, maar die onderbrak mijn periode hier en dat kwam niet goed uit. Daarbij is de Vuelta voor het team ook echt belangrijk, omdat het voor hen natuurlijk een koers in eigen land is.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Zodra de wedstrijd erop zit ga ik opnieuw naar hoogte, voor nog een blok trainen. Daarna rijd ik de EK wegwedstrijd. De tijdrit rijd ik niet. Die energie wil ik bewaren voor de wereldkampioenschappen. Wat dat betreft zet ik alles op het WK tijdrijden. Marlen Reuser liet in de Ladies Tour zien dat het een flinke uitdaging gaat worden. De tijdrit in België is zo vlak als een biljartlaken, dus dat ligt mij wat minder dan bijvoorbeeld Marlen of Ellen van Dijk. Ik heb de tijdritfiets hier ook bij mij. Waar ik richting Tokio daarmee veel omhoog trainde, doe ik mijn blokken nu op het vlakke.

“Ik zou de wegwedstrijd van de WK omschrijven als een hele light versie van de Ronde van Vlaanderen”

Op de WK zal ik tot de kanshebbers behoren, maar het is geen parcours dat heel lastig is. Ik zou de wegwedstrijd omschrijven als een hele light versie van de Ronde van Vlaanderen. Het is in de regio van de Brabantse Pijl, maar daar doe je de ronde vijf a zes keer en in dit geval gaan we er maar één keer overheen. Dan is het niet selectief genoeg om sprinters te lossen. Voor mij persoonlijk is het dus geen parcours dat op mijn lijf geschreven is. Het zorgt er echter ook voor dat we onbevangen kunnen koersen. Dat was vorig jaar wel anders. En ook voor tijdrit ben ik onbevangen. Ik bereid me er op voor, maar het parcours is totaal anders dan in Tokio en kun je daar niet mee vergelijken. Ik zal zeker één van de kanshebbers zijn, maar de druk die erop ligt komt vaak bij mezelf vandaan. Ik kijk er nu ook vooral naar uit om de komende koersen nog te rijden.

Annemiek

Gepost door: Aschwin Kruders op zaterdag 28 augustus 2021

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwste berichten

maandag 18 oktober 2021

Weer op de fiets en zolder opruimen voor veiling op 23 oktober

zondag 3 oktober 2021

Parijs-Roubaix eindigt in mineur met drie breuken

© Annemiek van Vleuten