zaterdag 19 juni 2021

Een NK waar weinig uit te richten valt

De Nederlandse kampioenschappen wielrennen hebben Annemiek dit jaar weinig opgeleverd. Nadat ze woensdag vierde werd in de tijdrit, eindigde ze zaterdag in het peloton in de wegwedstrijd. Een kopgroep bleef, waaruit Amy Pieters solo naar de winst reed, bleef vooruit. Daarbij werd nog maar eens duidelijk dat het als eenling lastig koersen op een NK. “Ik heb geen vertrouwen getankt deze week, maar dat heb ik ook niet nodig. Ik geloof in de voorbereiding die ik richting Tokio ga doen.”

De zes koploopsters die uiteindelijk lange tijd vooruit reden en waarvan de meesten het haalden tot de finish, reden weg uit een groep van ruim twintig rensters. “Ik zat wel goed mee met de kopgroep”, kijkt Annemiek terug, verwijzend naar die grotere groep.  “Ik had alleen last van een afloper, waarbij ik voelde dat mijn voorwiel op de keien ongeveer op de velg belandde. Daarop ben ik gestopt bij de neutrale materiaalwagen om dat voorwiel te wisselen. Toen reed de uiteindelijke kopgroep weg. Dat heb ik dus nooit zien gebeuren daardoor en dat was balen.”

Het was een mooi moment in de koers geweest om wel invloed uit te oefenen op het verloop van de wedstrijd. “Had ik wel in de groep gezeten, dan had ik in ieder geval de keus gehad of ik wel of niet mee zou springen. Ik was ook wel blij dat ik mee zat met die groep en attent aan het koersen was. Ik zat niet direct in het wiel erbij en ben iets later aan komen sluiten, want ik dacht dat dat het moment was. Dat bleek uiteindelijk ook wel, want het groepje bleef vervolgens ook weg.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Geen goede achtervolging
Annemiek belandde dus weer in het peloton. “Dan ga je als eenling je tactiek ook een beetje afstemmen op anderen. DSM zat er niet bij en zij waren wel met vier meiden in koers, dus je verwacht dat die nog wel gaan rijden. Ze deden ook wel wat, maar niet met heel veel overtuiging. En ik verwachtte dat Jumbo-Visma ook nog wel wat zou ondernemen, omdat met Amy in die groep, je weet dat Amy daar de sterkste was. Ik had verwacht dat ze wel wat op touw zouden zetten om Marianne te laten springen of het op een minuut te houden. Daar zat ik eigenlijk voor klaar, maar er kwam gewoon geen actie. Als eenling ben je dan ook een beetje overgeleverd aan de tactieken van andere ploegen.”

Zelf kon Annemiek niet veel uitrichten in de achtervolging. “Dit was niet een NK waar ik echt mijn benen heb kunnen gebruiken. Het gat was nu gewoon te groot, waardoor het ook niet echt zinvol was om te proberen om het gat te overbruggen. Ik ging nog wel een paar keer, maar meer met het doel om proberen het een beetje in gang te houden en dat anderen over zouden nemen en er zo een achtervolging zou komen. Dat gebeurde ook niet en dan was dit het NK dit jaar.”

TeamNL
Tot de Olympische Spelen rijdt Annemiek nu geen koers meer. Ze gaat opnieuw op hoogtestage. “Woensdag was het wel lekker geweest om nog wat vertrouwen op te doen, maar daar heb ik al een streep onder gezet. Dinsdag ga ik lekker naar Livigno, de ‘place where the magic happens’. Maar eerst hebben we maandag nog een Tokio dag met TeamNL. Dan gaan we de klimaatkamer in, en ga ik mijn vaccinatie halen. Ook zitten we met het team bij elkaar. Het gaat in Tokio echt anders zijn dan voorgaande Olympische Spelen. Ik denk dat het goed is om die meeting te hebben en er goed voorbereid naartoe te gaan.”

Foto’s: Sportfoto.nl

Gepost door: Aschwin Kruders op zaterdag 19 juni 2021

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwste berichten

maandag 18 oktober 2021

Weer op de fiets en zolder opruimen voor veiling op 23 oktober

zondag 3 oktober 2021

Parijs-Roubaix eindigt in mineur met drie breuken

© Annemiek van Vleuten