Moeilijk jaar met liesslagadervernauwing en operatie aan het einde van het seizoen

Vol goede moed begon ik in januari met trainen nadat ik in december nog een keer geopereerd was aan mijn sleutelbeenbreuk, in de hoop dat 2013 mijn jaar zou worden zonder blessures. Een van de doelen was natuurlijk in het voorjaar schitteren in mijn Nederlands Kampioenschapstrui. In het voorjaar merkte ik echter dat ik steeds niet mee kon doen in de finales, waar ik in de jaren ervoor dat wel kon. Vooral op momenten waar ik lang in het ‘rood’ moest rijden, moest ik lossen en mijn benen herstelden niet tijdens tijdens de wedstrijd en al helemaal niet in etappekoersen.

Mijn bange vermoedens werden bevestigd na onderzoek in mei in Veldhoven: ik had weer last van de vernauwing in mijn liesslagader aan mijn linkerbeen waar ik in oktober 2011 aan geopereerd was. Dit been kreeg continu bij intensieve inspanning te weinig bloed en daardoor te weinig zuurstof. Tijdens eendagskoersen haalde ik mijn niveau nog wel redelijk, vooral bij parcoursen met klimmen tot één kilometer (zoals het NK parcours in Kerkrade) kon mijn been het nog net aan.

De uitdaging werd om me te focussen op de dingen die ik nog wel kon met mijn been: (kort een hoog vermogen leveren) zoals een proloog rijden. In april won ik de proloog van de etappekoers in Luxemburg. Ook was ik tevreden over mijn vorm tijdens het NK tijdrijden en NK weg. Ik was daar eigenlijk in betere vorm dan het jaar ervoor, als ik kijk naar mijn vermogen wat ik daar kon leveren. Uiteraard deed het wel pijn toen ik na NK niet meer rond mocht fietsen in het rood-wit-blauw. In juli won ik de derde etappe van de Thüringen Rundfahrt. Ik was die dag niet top, maar door ‘slim’ koersen met mijn been in de finale en blijven aanvallen won ik de etappe.

Daarna ging ik drie weken op hoogtestage naar Livigno. Op hoogte verzuurde mijn been nog erger dan normaal en waren trainingen soms wel lastig te volbrengen. Gelukkig maakte de trainingsomgeving en -gezelschap veel goed. De eerste twee weken na mijn hoogtestage had ik een vormdip, maar daarna won ik de laatste (!) etappe van de Trophé d’Or en leek ik tijdens de Ladies Tour wel te vliegen! Ik voelde dat ik veel meer power had en reed veel in de aanval. Voor het eerst stond ik op het podium in de Ladies tour.

Ik hoopte mijn (hoogtestage)vorm door te trekken naar het WK. In de WK ploegentijdrit voelde me ik me heel sterk. Tijdens het wereld kampioenschap op de weg had ik het moeilijk op de lange klim. Waar ik had willen schitteren op het WK met een rol in een finale, moest ik daarvoor al lossen op de klim.
Eind oktober werd ik opnieuw geopereerd aan mijn linkerbeen in de hoop dat 2014 mijn seizoen gaat worden zonder blessures!

De belangrijkste resultaten in 2013

  • 1e Proloog Luxemburg
  • 1e Etappe Thüringen Rundfahrt
  • 1e Etappe Trophé d’Or
  • 2e Eindklassement Ladies Tour
  • 3e NK Tijdrijden
  • 3e NK weg

Eerste 25 jaar

Van geboorte tot eerste fiets

2007

Eerste jaar met een wedstrijdlicentie en ontdekking van mijn talent met als mooiste resultaat winst NK studenten

2008

Overstap naar een UCI team en eerste internationale podiumplekken

2009

2009 Leerjaar als ploeggenoot van Marianne Vos bij DSB-Bank en operatie aan liesslagadervernauwing

2010

Internationale doorbraak met winst in Route de France en Novilon Ronde van Drenthe

2011

Droomjaar: Ronde van Vlaanderen en Wereldbeker

2012

Nederlands Kampioen en Olympische spelen in Londen

2014

Weer terug op niveau na blessure met als beloning Nederlands Kampioen tijdrijden

2015

Nieuwe uitdaging bij buitenlandse ploeg en bevestiging als proloogspecialist

2016

Thuis bij Orica in Olympisch jaar en vanaf mei tot WK Qatar in topvorm

2017

Droomseizoen met Wereldkampioen Tijdrijden als geweldige afsluiter.

2018

Beste jaar tot nu toe!
© Annemiek van Vleuten